ADACIREBON – BOS Kamid karo Lamsijan yen lagi akeh duwit ora bisa anteng ning jagat dewek, pengene dolan-dolan, apa maning yen ana rangda anyaran.

“Duh, ning umah bae kuh jenuh. Yuh, Jan, dolan-dolan supaya endas ora yupeng, mata seger…,” jare Bos Kamid.

Maklum, Bos Kamid karo Lamsijan lagi akeh duwit, tes olih komisian tanah mama Dulatif, dadi pengen plesiran ning Yogya.

Teka ning Yogyakarta, keloro turis planga-plongo mau pengen numpak Go Car liwat aplikasi, ora olih-olih, aplikasi lelet.

Suwe-suwe aplikasi bisa lancar. Go Car teka, Bos Kamid karo Lamsijan bungah.

“Dengan Bapak Kamid ya, tujuan Candi Roro Jongrang ya…” jare supir Go Car.

“Iya benar, Bos Kamid, tujuan Roro Jongrang,” jawab Lamsijan.

Perjalanan wis rada suwe, Bos Kamid ngobrol karo Lamsijan.

“Jan, kenang apa ya, seng mau supir gawa mobile ngebut bae,” Bos Kamid bebisik.

“Bener, Bos, terus supir kuh katone serius pisan, laka mesem-meseme,” jare Lamsijan.

Rupane Bos Kamid karo Lamsijan kempong dadi pengen mampir ning warung gudeg kang ana pinggir dalan.

“Mas… berhenti dulu di warung gudeg, makan bareng,” jare Bos Kamid.

“Astagfirullah…!!” supir kaget, sampe ngerem mobil dadakan.

“Lha… ana apa, Mas, ngerem dadakan?” takone Lamsijan.

“Iya, nyupir Go Car udah lama belum, Mas?!” takone Bos Kamid.

“Justru saya baru hari ini, tadinya nyupir ambulans, makanya tadi sangat kaget barangkali jenazah hidup lagi,” jawab supir Go Car.

“Wualah… apes temen, Jan, ente karo anne disangka jenazah urip maning…!” jare Bos Kamid.

“Maaf, Bos… Maaf…,” supir jaluk maaf.

“Hah hah hah…!!” Lamsijan malah gemuyu ngakak. (Mama Ilik)